ارائه الگویی برای بررسی بحران¬های ناشی از زلزله احتمالی با شدت های مختلف با توجه به استحکام ساختمان از دیدگاه ایمنی بهداشت محیط زیست در مراکز آموزش عالی (مطالعه موردی دانشکده عمران دانشگاه آزاد اسلامی قزوین

نویسندگان

1 کارشناس ارشد دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استادیار دانشکده مهندسی صنایع و مکانیک، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران (عهده¬دار مکاتبات)

3 استادیار دانشکده مهندسی عمران و نقشه برداری، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران

چکیده

در کشور ایران بحث زلزله و خطرات و خسارات آن از مهم­ترین مسایلی است که در بحث مدیریت بحران مطرح می­باشد. مراکز آموزش عالی از مهم­ترین سازمان­هایی هستند که در آن سرمایه­های انسانی، تجهیزات علمی و تاریخی قابل توجهی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد. در این تحقیق با بهره­گیری از روش  PSHAو تلفیق آن با منطقAHP و با استفاده از تکنیک FMEA  اقدام به ارایه الگویی در خصوص ارزیابی ریسک گردید. نتایج نشان داد که ساختمان دانشکده عمران دارای ساختار ریسک قابل قبول در خصوص زلزله­های 9 ریشتر بوده (به دلیل احتمال وقوع بسیار کم زلزله 9 ریشتر در منطقه) ولی در ارتباط با زلزله های 8 ریشتر دارای ریسک غیر قابل قبول ولی قابل تحمل و در زلزله­های 7 ریشتر دارای ریسک غیر قابل تحمل می باشد. با توجه به ساختار ساختمان که دارای مقاومت کافی در مقابل زلزله می­باشد در خصوص نحوه و نوع استفاده و چیدمان کاربری لازم است مورد بازنگری قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها