کاربرد مدل ساختاری تفسیری برای سطح‌بندی زنجیره نوآوری و فناوری در دانشگاه علوم پزشکی تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات چشم فارابی، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، تهران، ایران (عهده دار مکاتبات)

2 دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات چشم فارابی، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، تهران، ایران

چکیده

در محیط پویا و اقتصادی امروز، وجود دانشگاه نوآور برای نقش‌آفرینی مستقیم در فرآیند توسعه ملی و تولید ثروت یک ضرورت است. لذا با توجه به اهمیت نوآوری و فناوری در توسعه و تعالی دانشگاه علوم پزشکی تهران، هدف از انجام این پژوهش کاربرد مدل ساختاری- تفسیری برای سطح‌بندی و دسته‌بندی عوامل اثرگذار در زنجیره نوآوری و فناوری جهت کمک به نوآور بودن دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌باشد. در این پژوهش با استفاده ازنظر متخصصان (که 10 نفر از اساتید دانشگاه بودند و از جامعه هدف به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند) و مرور ادبیات نظری، 9 دسته عوامل مؤثر بر زنجیره نوآوری و فناوری شناسایی شدند. سپس با نظرات خبرگان و اعمال مدل ساختاری-تفسیری، ارتباط و قدرت نفوذ عوامل بر هم مشخص و عوامل در 5 دسته سطح‌بندی شدند. نتایج این روش نشان می‌دهد که سه عامل بهره‌برداری از منابع، استقراض و سرمایه‌گذاری خارجی و اکتساب علم و انتقال فناوری در پایین‌ترین سطح خروجی این مدل قرار داشته و دارای قدرت نفوذگذاری بسیار مناسبی می‌باشند که منجر به توسعه نوآوری در دانشگاه می‌شود. با توجه به نتایج تحقیق امید است که بتوان مدیران را در برنامه‌ریزی صحیح یاری رساند.

کلیدواژه‌ها